Uit Delftsche Courant, 21 januari 2002
HOFKERK, CORT VAN DER LINDENSTRAAT
Delfts
Symphonie orkest o.l.v. Carl Brainich met Annebeth Webb, viool. Werk van
Moessorgski, Glazoenov en Tsjaikowski. Gehoord: zaterdagavond.
door Rien Fröhlich
"Die
hebben we destijds nog in Delft gehoord". Een grote kans dat de - dit keer
niet zo talrijke - bezoekers van het concert van het Delfts Symphonie orkest
later zo zullen praten over de violiste Annebeth Webb. Zaterdagavond speelde
dit aanstormend Nederlands talent tijdens het winterconcert het Vioolconcert
van Glazoenov. Niet zo bekend natuurlijk als dat van Tsjaikowski, wat de
oorzaak zou kunnen zijn van wat minder bezoekers, maar wel één van de grote
romantische vioolconcerten en daarmee uitstekend passend in een Russisch
programma. Met haar zelfverzekerd spel wist zij het orkest zo te inspireren dat
het soloconcert het absolute hoogtepunt werd van dit winterprogramma.
"Tot
het begin van de negentiende eeuw kent de muziekgeschiedenis geen Russische of
Slavische componisten". Het staat als absolute waarheid in de
'Nieuwsbrief' van het Delfts Symphonie Orkest, die zaterdagavond werd
uitgedeeld bij het programma van het concert in de Hofkerk aan de Cort van der
Lindenstraat. Het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk. De volstrekt eigen
kerkmuziek van Rusland gaat terug tot de elfde eeuw, maar voor de symfonische
muziek is het inderdaad waar.
Het
programma omvatte dan ook alleen werken uit die eeuw. Voorafgaand aan het
soloconcert klonk 'Een nacht op de kale berg' van Moesorgski, daarna de
Eerste symfonie van Tsjaikowski.
Overmoed
Het
Delfts Symphonie Orkest mag zich een volwassen orkest noemen. De 'Negende' van
Beethoven, vorig jaar in de Oude Kerk, heeft dat nog eens onderstreept. Het
concert van zaterdagavond wekt niettemin de indruk van enige overmoedigheid. In
'Een nacht op de kale berg', met zijn spectaculaire passages voor de blazers,
maar ook met razend moeilijke snelle passages voor de strijkers, ging meer mis
dan je zou wensen. Ook bij de uitvoering van de Eerste symfonie 'Winterdromen'
van Tsaikowski, met mooie langzame delen maar een pompeuze finale die uitnodigt
tot grof geweld, kromde je af en toe de tenen. Gelukkig waren er ook vele
momenten waarop fraai van klank en met veel warmte werd gemusiceerd. Maar toch,
het Delfts Symphonie Orkest moet zich realiseren dat het niet alles op de
lessenaar kan en moet zetten. En als dat toch gebeurt zal dirigent Carl
Brainich zich de rol van strak leider moeten aanmeten die op de cruciale
momenten niets aan het toeval overlaat.
Webb
Annebeth
Webb, op haar veertiende-prijswinnaar van de Iordense muziekdagen en sinds
september vorig jaar tweede violiste van het Koninklijk Concertgebouworkest, is
een vertolkster van formaat. Zij is het soort muzikante dat al met haar inzet
van het Vioolconcert van Glazoenov het heft in handen neemt en de muzikale
spanning vervolgens niet laten verslappen. Haar toon is groot en warm, zelfs in
deze niet ideale ruimte. Zeker, de trillerdubbelgrepen in de cadens moeten nog
moeitelozer klinken, de brille van haar spel kan nog toenemen. Maar hier stond
een violiste met grote carrière in het verschiet. Het orkest en dirigent gaven
haar uitstekend partij en zorgden voor prachtig samenspel. Het Delfts Symphonie
Orkest zoals we het graag horen. Daar moeten we het dit keer dan maar mee doen.
Zondag 3 februari om 15.00 uur wordt het programma herhaald in de Oude Kerk aan
de Herenstraat i Rijswijk. Solist is dan de Chinese violiste Li Yu.